Marie Julie Clary Bonaparte (1771-1845)

Julie Clary (Marseille, 26 december 1771 - Florence, 7 april 1845) was de dochter van François Clary, een rijke zijdenhandelaar uit Marseille. Julie kwam via haar zuster Désirée Clary, de latere Koningin Desideria van Zweden en Noorwegen, in contact met Jozef Bonaparte, de oudere broer van Napoleon Bonaparte. Julie trouwde met Jozef Bonaparte en werd in het Keizerrijk van Napoleon (1804-1813) Hare Keizerlijke Hoogheid Princesse Française en later koningin van Napels en van Spanje nadat haar man de troon alhier besteeg om in naam van zijn broer te regeren. Het echtpaar kreeg twee dochters. Julie en Jozef werden, gelijk de hele familie Bonaparte uit Frankrijk verbannen in 1813.
Marie Julie Bonaparte (née Clary; 26 December 1771, Marseille – 7 April 1845, Florence) was Queen consort of Spain and the


Indies, Naples and Sicily as the spouse of King Joseph Bonaparte, who
was King of Naples and Sicily from January 1806 to June 1808, and later King ofSpain and the Spanish West Indies from 25 June 1808 to June 1813. 

Julie Clary was born in Marseille, France, the daughter of François Clary (Marseille, St. Ferreol, 24 February 1725 – Marseille, 20 January 1794), a wealthy silk manufacturer and merchant, and his second wife (married on 26 June 1759) Françoise Rose Somis (Marseille, St. Ferreol, 30 August 1737 – Paris, 28 January 1815).

Her sister Désirée Clary, six years younger than Julie, became Queen of Sweden and Norway(as Desideria) when her husband, Marshal Bernadotte, was crowned King Charles XIV John of Sweden (Charles III John of Norway). Her brother Nicholas Joseph Clary was created 1st Comte Clary and married Anne Jeanne Rouyer.

On 1 August 1794, at Cuges (Bouches-du-Rhône department), she married Joseph Bonaparte, elder brother of Napoléon Bonaparte.
 

QueenMarie-Julie Bonaparte (née Clary), Infante d’Espagne,en compagnie de ses deux filles Charlotte et Zénaide Bonaparte

In 1806, her spouse was made King of Naples, thereby making her Queen of Naples. In 1808, Joseph was made King of Spain and Julie became Queen of Spain. However, she never lived there, preferring Mortefontaine, in the Oise department of France. She was kept informed fromVichy and Plombières about her husband's adulterous relationships with the Caribbean-Cuban born Dowager Countess of Jaruco, Teresa de Montalvo, and Maria del Pilar Acedo, Marquesa deMontehermoso. 

 

After the defeat of Napoleon's army at the Battle of Vitoria on 21 June 1813 and the entry of allied troops in Paris in 1814, Julie bought the castle of Prangins in Switzerland, near Lake Léman.

After the Battle of Waterloo and the second downfall of Napoleon, Joseph bought a property in the State of New York near the River Delaware, with the proceeds of the sale of Spanish paintings taken from ransacked Madrid palaces, castles, monasteries and town halls.

In 1816, her sister Desiree, who was Crown Princess of Sweden, wished to bring Julie with her upon her return to Sweden; her husband, however, thought this unwise, as Julie was a member of the Bonaparte family and her presence might be taken as a sign that he sided with the deposed Napoleon, and in the end, this came to nothing.^[1]
 

Julie went with her daughters to Frankfurt, where she stayed for six years, separated from her French-American husband. She later settled in Brussels and then in Florence, Italy, at the Serristori Palace. She did not socialize with the French people. She was described as charming, quiet, dignified and peaceful and generally well liked. During this period, she parted with her sister Desiree, who, as the Queen of Sweden, moved to Sweden.

In 1840, Joseph joined Julie in Florence. In spite of his adultery, she referred to Joseph as "my beloved husband". 

 

Joseph Bonaparte died in her arms on 28 July 1844 at the age of seventy-six. She died eight months later on 7 April 1845, at the age of seventy-three. They were buried side by side at the Basilica of Santa Croce in Florence.

Seventeen years later, in 1862, the self-proclaimed French Emperor Napoleon III brought Joseph Bonaparte's remains back to France and had them inhumed to the right of his younger brother, the Emperor Napoleon I. The remains of Julie are still at the Basilica of Santa Croce in Florence beside those of her daughter, Charlotte, who died in Lucca, in Italy, on 3 March 1839, at the age of thirty-seven, giving birth to a stillborn child.

Children

Joseph and Julie Bonaparte had three daughters:

• Julie Joséphine Bonaparte (1796)
• Zénaïde Laetitia Julie Bonaparte (1801–1854), had twelve children
• Charlotte Napoléone Bonaparte (1802–1839), married in 1826 Napoléon Louis, eldest son of Louis Bonaparte, King of Holland, andHortense de Beauharnais, widowed in 1830

In 1808, her Joseph was made king in Spain and Julie was technically made Queen of Spain. 

 

Mortefontaine, Propriété de Joseph Bonaparte depuis 1798.

However, she preferred to live in Mortefontaine, in the Oise department of France.  

After the defeat of the French Napoleonic Army at the Battle of Vitoria, on 21 June 1813 and the entry of allied troops in Paris in 1814, Julie to bought the castle of Prangins in Switzerland, near the Lake Léman. The Battle of Waterloo meant the doom for the Corsican born Bonaparte, and Joseph, surnamed Count of Survilliers, bought a property in the State of New York, near the River Delaware with costly Spanish paintings taken from ransacked Madrid palaces, castles, monasteries and town halls "found" along the route back to France. Julie went with her daughters to Frankfurt where she stayed for some six years, separated from her French-American husband. She later settled in Brussels and then,

 

  
http://www.serristoripalace.com/
In search of a warm climate, in Florence, Italy, Serristori Palace. She did not socialize with French people. She was described by all sorts of people as a charming, quite, dignified and peaceful and generally well liked. During this period, she parted with her sister Desiree, who as the queen of Sweden moved to Sweden.

Joseph and Julie Bonaparte had three daughters:

• Julie Joséphine Bonaparte (1796-1796)
• Zénaïde Laetitia Julie Bonaparte (1801–1854), had twelve children
• Charlotte Napoléone Bonaparte (1802–1839), married in 1826 Napoléon Louis, eldest son of Louis Bonaparte, King of Holland, and Hortense de Beauharnais, widowed in 1830

Arenenburg

Im Februar 1817 erwirbt Hortense de Beauharnais, die Exkönigin von Holland, das Gut Arenenberg. Sie brachte aus Frankreich nicht nur den exklusiven Geschmack ihrer Familie für Kunstgegenstände und Schlossbauten, sondern auch die Liebe zur Gartenbaukunst mit an den Bodensee.

Im Schloss ihrer Mutter Joséphine, Malmaison, jedoch unabhängig von ihr entwickelte Königin Hortense eine grosse Liebe zur Natur, die sich in der Anlage von verschiedenen Landschaftsparks niederschlug. Lediglich Schloss Malmaison, das grosse Vorbild aller kontinentalen Parkanlagen im englischen Stil, und Schloss Arenenberg, seine verkleinerte Kopie am Bodensee, blieben erhalten. Wie sehr die Königin Gärten liebte, zeigt sich darin, dass sie den Arenenberger Garten plante, bevor sie ihn überhaupt besass.

Shlosspark Wer als Gartenbauarchitekt für die Arenenberger Anlage in Frage kommt, lässt sich zum momentanen Zeitpunkt noch nicht endgültig ermitteln. Es spricht viel dafür, dass sie ihre Vorstellungen durch Louis-Martin Berthault, den grossen Gartenbauer Frankreichs, überarbeiten liess, bevor sie den Plan einige Monate später in die Tat umsetzte. Ab 1834 gestaltet ihr Sohn Louis Napoléon zusammen mit Hermann von Pückler-Muskau den Park um und gibt ihm sein heutiges Aussehen.  Dass die Besucher des kaiserlichen Hofes am Untersee die Anlage immer wieder beschreiben, versteht sich eigentlich fast von selbst. So finden sich zu Springbrunnen gefasste Quellen, kaiserliche "Lustgrotten", Eremitagen, eine Nachbildung von Napoleons I. Grab, Wiesen, die zum Picknick einladen. Eine eigene Schifflände im Bereich des heutigen Badeplatzes rundet das Bild ab. Die entlang des Untersees vermehrt auftretenden Pappeln deuten ebenfalls auf ein "gartentechnisches Gesamtkunstwerk", auch ausserhalb der eigentlichen Arenenberger Anlage, hin. Wissen wir doch, dass erst Königin Hortense den Baum ca. 1830 hier heimisch machte. Sie beabsichtigte damit, die von ihren Gästen immer wieder hervorgehobene Ähnlichkeit zwischen den Buchten des Untersees und dem Golf von Neapel zu verstärken.

Zussen en broers van Napoleon

Broers en zussen
In totaal had Napoleon 4 broers en 3 zussen, en er kon gerust gesproken worden over het familiebedrijf Bonaparte, want Napoleon benoemde zijn broers en zussen op verschillende belangrijke posten.

Jozef Napoleon Bonaparte (1768 – 1844) was de oudste zoon , en een jaar ouder dan Napoleon. Dankzij hem werd hij benoemd als Koning van Napels (1806 – 1808) en als Koning van Spanje (1808 – 1813). Aanvankelijk verdiende Jozef de kost als advocaat, en hij was een van de leiders van de democratische Fransgezinde partij op Corsica en officier. In 1794 trouwde hij met Julie Clary. Uit dit huwelijk werden drie dochters geboren, van wie de eerstgeborene al stierf op één jarige leeftijd. De andere dochters Zénaïde en Charlotte trouwden respectievelijk met hun neven Karel Lucien (zoon van Lucien Bonaparte) en Napoleon Lodewijk (zoon van Lodewijk Napoleon Bonaparte).
Jozef hielp mee om het Franse bestuur op Corsica te organiseren en hij was ook Frans gezant bij de paus. In werd hij 1806 benoemd tot koning van Napels, en ging daar ijverig aan de slag. Hij slaagde er niet in om de invloed van de vorige koning Ferdinand IV te doen afnemen, en Napoleon zou hem in 1808 vervangen door zijn zwager Joachim Murat. Jozef werd koning van Spanje, maar dat werd geen succes want hij was niet opgewassen tegen de volksopstand, en was geen krachtdadige leider.

Lucien Bonaparte (1775-1840) werd aangesteld als Frans gezant in Madrid, en hij had dikwijls conflicten met Napoleon vanwege zijn te eigenmachtige optreden. Na onenigheid met zijn ‘grote’ broer, trok Lucien zich terug op zijn Italiaanse landerijen. Bij zijn vertrek in 1810 naar Amerika werd Lucien door de Engelsen gevangengenomen en na zijn vrijlating keerde hij in 1814 terug naar Rome. Daar werd hij door Paus Pius VII tot prins van Canino en Musignano verheven. Ondanks de conflicten, steunde Lucien zijn broer Napoleon in 1815 bij zijn vlucht van Elba naar Frankrijk en bemiddelde tevergeefs tussen Oostenrijk en Frankrijk. Uiteindelijk bracht Lucien de rest van zijn leven door in Italië en schreef proza en poëzie. Lucien trouwde twee keer. Uit zijn eerste huwelijk met Christine Boyer werden vier kinderen geboren en uit zijn tweede huwelijk met Alexandrine de Bleschamps werden 10 kinderen geboren.

Lodewijk Napoleon Bonaparte (1778 – 1846) was naast Napoleon wellicht de meest bekende Bonaparte. Van 1806 tot 1810 was hij Koning van het Koninkrijk Holland, en hij had dikwijls conflicten met zijn broer vanwege zijn te eigenmachtige optreden. Hij werd ook wel ‘De lamme Koning’ en ‘Lodewijk de Goede’ genoemd. Uit zijn huwelijk met Hortense de Beauharnais werden drie zoons geboren, waarvan de oudste op zeer jonge leeftijd overleed.
Jerôme
Bonaparte (1784-1860) was de jongste broer. Van 1807 tot 1813 was hij, na een carrière bij de marine, Koning van Westfalen en hij had als bijnaam König Lustig.  Zijn bijnaam dankte hij aan de enige Duitse woorden die hij kende: Morgen wieder lustig. Hij hield van een uitbundige en verkwistende levensstijl en bekommerde zich niet bepaald om zijn bevolking. Uit zijn huwelijk met Elizabeth Patterson, van wie hij op bevel van Napoleon scheidde,  werd een zoon geboren. In 1807 hertrouwde Jerôme met prinses Catharina van Württemberg werden drie kinderen geboren. In 1848 werd zijn neef Lodewijk Napoleon (Napoleon III) gekozen tot president, en Jerôme werd aangesteld als gouverneur van de Invalides en maarschalk van Frankrijk. Bij de troonsbestijging van Napoleon III werd hij erkend als Frans prins van den bloede en mogelijke troonopvolger, en werd hij aangesteld als president van de senaat.

Maria Anna ‘Elisa’ Bonaparte (1777-1820) stond bekend om haar scherpe tong en dat maakte haar niet bepaald geliefd bij broer Napoleon. Ook het steunen van het overlopen van zwager Joachim Murat naar Oostenrijk deed de broer en zus relatie geen goed. Zij trouwde in 1797 met de Corsicaanse prins Felix Bacciocchi. Uit het huwelijk werden vier kinderen geboren. In 1805 werd zij als vorstin aangesteld van Piombino en Lucca, en in 1807 als grootvorstin van Toscane. Zij gold als een intelligente en bekwame vrouw.

Maria Annunciata ‘Carolina’ Bonaparte (1782 – 1839)  had verschillende titels: Princesse Française, Pinses Murat, Groothertogin van Berg, Koningin van Napels en Gravin de Lipona. Ze trouwde met Joachim Murat, die benoemd werd tot keizerlijk luitenant in Spanje, gouverneur van Parijs, maarschalk van Frankrijk, groothertog van Berg en Kleef en tenslotte Koning van Napels. Carolina gold als ambitieus en intrigerend. Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren. Aanvankelijk stemde Napoleon niet toe met haar huwelijk met Murat, maar dankzij Joséphine de Beauharnais kreeg Carolina toch toestemming om met hem te trouwen. Een van haar directe nakomelingen is de Amerikaanse acteur René Auberjonois.

Schone schijn
Het leek allemaal zo mooi om eigen familieleden aan te stellen op belangrijke posten, maar de werkelijkheid was wel zeer weerbarstig. De familieleden van Napoleon blonken niet altijd uit in de juiste capaciteiten en gingen dikwijls hun eigen gang. Op Sint Helena betitelde Napoleon zijn familieleden schamper als ‘dieven, domkoppen en hoeren’, wat allesbehalve vleiend was, en ook niet helemaal terecht.

Enkele huidige nazaten

Hoewel vele nazaten van de familie Bonaparte in de loop der tijd op betrekkelijk jonge leeftijd en kinderloos stierven, heeft de familie nog steeds nazaten.

 

De Amerikaanse acteur René Murat Auberjonois (1940) Hij is een van de directe nakomelingen van Carolina Bonaparte, een van de zussen van Napoleon. Hij werd bekend als ‘Father Mulcahy’ in de verfilming van MASH en werkte mee aan televisieseries en films zoals Star Trek, Boston Legal en The Patriot.

Charles Joseph Bonaparte (1851-1921) was een Amerikaans advocaat en de oprichter van de FBI. Hij was een kleinzoon van Jerôme Bonaparte, broer van Napoleon. Ook was hij zeer actief in de politiek. In 1905 werd hij door president Theodore Roosevelt benoemd als secretaris van de marine in het kabinet. Verder was hij een de hoofdverantwoordelijken voor het beëindigen van het tabaksmonopolie, en in 1908 richtte hij het Bureau of Investigation (BOI), de latere FBI. Uit zijn huwelijk met Ellen Channing werden geen kinderen geboren.

 

Prins Charles Napoléon (1950) Wethouder van Ajaccio op Corsica
Behalve directe erfgenaam van Napoleon Bonaparte, is Charles Napoléon wethouder voor economische ontwikkelingen en toerisme. Hij is een directe nazaat van Napoleon’ s broer Jerôme, die zijn betoudovergrootvader was. De vader van Charles heette Lodewijk Napoleon. Charles Napoléon werd geboren in Frankrijk, en hij heeft een tweelingzus Catharina, een jongere zus Laure en broer Jerôme. In parijs studeerde Charles economie en hij had een eigen bedrijf. Ondanks zijn afkomst heeft Charles Napoléon geen enkele ambitie om troonopvolger te worden, en is hij een republikein. robert-temple

Hôtel Charost

Le duc de Charost fit construire cet hôtel en 1722 par l'architecte Antoine Mazin qui venait de finir l'hôtel de Matignon. Resté inhabité pendant la Révolution, il fut vendu en 1803 par la veuve du cinquième duc à Pauline Leclerc, veuve elle aussi, soeur préférée de Napoléon Bonaparte. Pendant les onze années durant lesquelles elle en fut propriétaire, elle fit faire de grands travaux. Aujourd'hui encore, la résidence peut se vanter d'une belle collection de mobilier Empire datant de cette période. histoiredumonde.net/Bonaparte-Marie-Paulette

Le Premier Consul chercha vite un nouveau mari et le trouva en la personne de Camille Borghèse. C’est un prince romain possédant un riche palais, de vastes domaines et une belle rente. Après le mariage en 1803 à Mortefontaine dans la propriété de Joseph, Napoléon acheta la collection d’art des Borghèse qu’il destina au musée du Louvre. Pauline se lassa vite de Rome et s’en vint habiter le château de Neuilly, où elle tint une espèce de cour, tandis que Camille Borghèse partait pour l’armée dans la Garde consulaire. En 1804, Pauline a la douleur de perdre son jeune fils Dermid qui avait toujours été de constitution faible. Mais quelques mois plus tard, princesse Borghèse, elle assiste au couronnement. Elle habite alors faubourg Saint-Honoré dans cet hôtel Charost (devenue ensuite l’ambassade britannique).

Hotel+de+Charost

leblogdesovena/le-vieux-paris-deugene-atget/

Chateau de Montgobert. House of Pauline Leclerc

The Château de Montgobert in the midst of the Forest of Retz, near Soissons, in Montgobert, Aisne, Picardy, is a neoclassical Frenchchâteau that was built for Antoine Pierre Desplasses between 1768-1775 on the site of an ancient seigneurie.^[1]

 

The château, which has the air of an English Palladian house, with four Ionic columns under an arced pediment, raised upon a high rusticated basement, was owned by Pauline Bonaparte, Napoleon's sister and wife of General Charles Leclerc who employed Pierre-François-Léonard Fontaine to raise the house by adding an attic story^[2] about 1798 and transformed the parterre into a terrace overlooking the park, which was re-landscaped in the naturalistic fashion, à l'anglaise, with meadows and clumps of trees and specimens against a background of woodland. The outbuildings were constructed before 1831, when they appear on an estate map. The pair of entrance pavilions date after 1835. In the early twentieth century the office of Achille Duchêne reorganized the grand terrace: a semi-circular parterre was flanked by terraces connected by stairs.
 

"I did not love the Emperor as a sovereign; I loved him as my brother, and I shall remain faithful to him until death."

(Sculpture by Antonio Canova)

As such, and thanks to the prestige of her family name and powerful connections, Marie-Pauline Bonaparte was painted and sculpted by the foremost artists of the age. She shocked conventional society by her love affairs - and for posing nearly nude for Canova's celebrated sculpture, Venus Victrix, a work that has been replicated ad nauseum since its completion in 1808. A memoirist, the Duchesse d'Abrantes, whose husband fell madly in love with Pauline and was unable to resist her charms, wrote of her, "It is impossible to form any correct idea of the beauty of Paulette from her pictures."

(Quote: Bingham, D., The Marriages of the Bonapartes, Vol. 2, 1881: 227)

But for all her scandals, she was fiercely loyal to her brother, Napoleon I, if not to her husbands. She was witness to Napoleon's unstoppable victories, sharing the moments of his triumphs; but when his fortunes changed and her brother fell from power and was exiled to Elba, she was the only one of his siblings (on whom, as emperor, he bestowed so many titles and thrones) to follow him there. Even after Napoleon's defeat at Waterloo, when he was stripped of his titles and reduced to a mere mortal, she begged to be allowed to join him on Saint Helena's in order to share in his exile. Her fidelity was unswerving and concrete-firm. So it is not surprising that, of his three sisters, Marie-Pauline was Napoleon's favourite.

Read more the coincidental dandy

Pauline Borghese

Beautiful and immoral, Napoleon's sister, Pauline broke hearts all over Europe. It was said of her that she and Napoleon were both going to conquer Europe, but Pauline was going to do it one man at a time! There are many legends about the behavior of this scandalous woman.

Napoleon found his flirtatious young sister difficult to control and managed to marry her to the much older General Leclerc, who was the opposite of Pauline. Wealthy, serious and sickly, he was in charge of the French expedition to put down a black rebellion in Haiti.

 

Charles Leclerc by François-Joseph Kinson (1771–1839)

Read more: life in italy

 

 

bothuridiademesilence

 

p bonaparte

Disqus

Like
Dislike

Vase fuseau avec le "portrait de l'impératrice Joséphine". Sèvres (1813 – Malmaison

 

Paire de boucles d'oreilles de la parure de perles de Joséphine (Louvre)

Parure d'opales de la reine Hortense (Château d'Arenenberg, musée Napoléon)

Vase fuseau avec le "portrait de l'impératrice Joséphine". Sèvres (1813 – Malmaison

notes de musees

House and billiard room of Marie Antoinette

Andrew Hopkinsart/hameau-de-la-reine

The Queen's house and billiard room is located in the centre of the hamlet. Consisting of two floors, the upper level comprises the petit salon, also known as the "room of the nobles", an anteroom in the form of a "Chinese cabinet" and the large living room with wood paneling hung with tapestries of Swiss style in embroidered wool. From the room's six windows, the Queen could easily control the work fields and activity of the hamlet. Access is via the staircase of the round tower. At the center of the room is a harpsichord which Marie Antoinette loved to play. On the ground floor, paved with single slabs of stone, the building includes a backgammon room and a dining room. The lyre-backed chairs in mahogany lined with green morocco, were created by Georges Jacob. To the left, another building housing the billiard room is connected to the Queen's house by a wooden gallery decorated with trellises and twelve hundred St. Clement faience pots, marked in the blue figures of the Queen. Upstairs, a small apartment which seems to have been inhabited by the architect Richard Mique, has five rooms including a library. Despite the rustic appearance of facades, the interior finish and furnishings are luxurious and have been created by the carpenter Georges Jacob and the ébéniste Jean-Henri Riesener.

Napoléon, invité du Chorus du 5 au 15 avril

Les visiteurs pourront partir à la découverte de cette figure de l'histoire de France. 450 pièces et gravures seront présentées.

« En partenariat avec la société Horus France, nous présenterons plus de 450 pièces et gravures, pour bon nombre originales. Toutes seront commentées. La mise en scène sera chronologique. » Cette exposition n'a encore jamais été montrée en France. « La première aura donc lieu au parc Chorus. C'est une énorme satisfaction pour nous », se réjouit Josiane Périon.

Exposition : l’empereur, le tsar et le roi

Une double exposition traite des relations entre Napoléon 1er, le tsar Alexandre et ce maréchal français devenu l’hériter des Vasa de Suède, Bernadotte.
tempsreel.nouvelobs.com/cultureexposition-l-empereur-le-tsar-et-le-roi.html

Nichée dans le vieux village champenois de Sézanne, cette demeure bien née ne manque pas de personnalité ! Elle a été habitée par la marquise Marie-Françoise de Beauharnais (dont le beau-frère épousa Joséphine, future impératrice) atmosphere demeur

Atmosphère très XVIIIe à Noël... - Atmosphère Demeure - Le Blog

Atmosphère très XVIIIe à Noël... - Atmosphère Demeure - Le Blog

Lucien Bonaparte

Then along comes a book about Lucien Bonaparte.  A fascinating book.  All I can say at this point is "had I read this book first this blog might have been named my Lucien Bonaparte Obsession."

"Of all my siblings, he was the most gifted, the one who hurt me most."

-Napoleon

my Napoleon obsession.post-about-fabulous-new-book-napoleon.html

Opening up vistas

Opening up vistas

The French Angle

Kashmiri shawl has been acclaimed for centuries but historians credit French Emperor Napoleon Bonaparte’s fashionable wife Joséphine de Beauharnais for making it a global sensation. Joséphine, Napoleon’ wife for 14 years, is considered among history’s greatest style icons. Her elegance, charm, and easy aristocratic grace are legendary. Her contribution to the evolution of French luxury industry is next to none. Her fascination with Kashmiri shawls grew after Napoleon’s Egyptian campaign in 1798, when the French Army returning from the Egyptian campaign, brought many items including a lot of shawls. The best of these shawls were gifted to the emperor and reached the queen. Joséphine, historians say, was the proud owner of 200 to 400 Kashmiri shawls. In a number of paintings depicting her, she can be seen wearing Kashmiri shawls. Her love for shawls became a trendsetter, as till then, it was only being worn by wealthy men in the Indian subcontinent, and not women. Notwithstanding its cost-a substantial 12000 francs then, the Kashmiri shawl became a craze among women in Europe.

La Pagerie.

House of Josephine de Beauharnais, Martinique, French West Indies. France. Caribbean

Easter eggs in Napoleon's kitchen

Celebrated Belgian chocolatier is making Easter eggs in Napoleon's former kitchen.
Dominique Persoone has opened a new shop in a renovated 18th century palace after extensive restoration.
To celebrate the link to Napoleon, Persoone created a chocolate calendar with eight different chocolates of Napoleon's eight mistresses.

video/easter-egg-

Duc de Morny

Charles Auguste Louis Joseph Demorny/de Morny, 1st Duc de Morny (15–16 September 1811 in Switzerland – 10 March 1865 in Paris) was a French statesman. He was the natural son of Hortense de Beauharnais (wife of Louis Bonaparte, and queen of Holland) and Charles Joseph, comte de Flahaut, and therefore half-brother of Emperor Napoleon III. He was born in Switzerland,[1] and his birth was duly registered in a misleading certificate which made him the legitimate son of Auguste Jean Hyacinthe Demorny, born in Paris on 23 October 1811,[2] and described as a landowner of St. Domingo. M. Demorny was in fact an officer in the Prussian army and a native of St. Domingo, though he owned no land there or elsewhere.

Lettres

Lettre d'Hortense de Beauharnais à son frère Eugène
16 juillet 1805 , Saint-Amand


Il y a quelques jours que je suis aux boues de Saint-Amand, mon cher Eugène ; c'est un pays bien triste ; je n'ai avec moi que Mlle Cochelet et Mlle de Mornay, qui est sous-gouvernante. J'espère qu'Adèle viendra bientôt, mais, comme l'Impératrice est de retour, j'ai bien peur qu'Eglé aille tout droit à Paris et peut-être à Plombières avec maman.


Le général Belliard doit venir prendre les boues ici ; dis-moi franchement ce que tu penses de lui, car je sais qu'il pense un peu à Adèle, quoiqu'il lui ait beaucoup déplu l'hiver dernier. J'espère qu'en le voyant de plus près, elle se déciderait peut-être à l'épouser. Il est temps du moins qu'elle se marie ; j'avais pensé au général Bertrand, mais je ne sais pas quelles sont ses intentions.


L'Empereur a écrit hier à Louis ; il le charge de me dire que tu te portes bien, que tu travailles beaucoup, mais qu'il faut que je t'écrive des lettres gaies et non pas tristes. Est-ce qu'il aurait vu mes lettres ? Dis-moi, je t'en prie, pourquoi il m'a fait dire cela.


Je voudrais aussi te recommander ce pauvre M. Beaufond qui est bien malheureux. Louis lui donnait trois mille francs par an, mais c'était bien peu pour vivre à Paris avec son petit ménage ; si tu pouvais lui faire avoir une petite place, soit même de concierge, dans une des maisons royales, avec les mêmes appointements et logé il serait fort heureux.


Adieu, mon cher Eugène ; malgré tes grandes occupations, tâche, je te prie, de trouver un petit moment pour m'écrire.


Donne-moi un peu le détail de ta journée ; quand je penserai à toi, que je saches au moins où tu te trouves.


Hortense
P.S. Napoléon t'embrasse


charles-de-flahaut.fr/lettres/Hortense/